Salt Bir Varolma Durumu...

Varlık ve Hiçlik “Görüyorum. İşte orada, sokakta. Şimdiden daha silikçe. Daha ne bekliyor gerçekleşmek için sanki? 

Varlık, benliğin kendinde olması'dır. Ya Hiçlik!... 

Bilinçle bütünlesen kararlar ve seçme edimi, yalnızca ustan mı yararlanır peki!

Deneme Seyri Cezası 62 TL...

Bu bir deneme seyri dir...

Ve siz...ve Deniz...  Deniz yolculukları, yolculukların yolculuğudur. Bu yolculuklarla bazı şeylere yakınlaşır, bazılarına uzaklaşırız. Güvertenin dışındayızdır ,  hoparlörden gelen "mola süreniz bitti" sesinden uzakta. İçimizdeki fırtınalara karşı belkide içilen bir bardak çaydır. Saçlarınız uçuşurken güvertesinde, sevgiliyi , gidişi düşünmektir bazen, bazen de dönüşü. Kimi zaman kalabalık bir güvertede tek başına  kalmak, ara ara denizin yalnızlıgına ortak olmaktır.Gün batımının sıcak rengi karşısında...

Biraz Metaforik Biraz Ekolojik Ötekini Arıyorum...

"Öteki" edinilmiş bir kimlik midir?

Başkalaşmak, çürümek ve zamanla yok olmak. Gerçeklik şekil değiştiriyor. Sizler şehir yaşamının içinde doğanın düzeninin değişen yüzünü görmezden geldiğiniz gibi teknolojiyi kendinize araç yapıyor ve doğal düzeni korumak yerine hayal gücünüz sayesinde gerçek ton ve dengelerin şekillerini değiştirip doğayı bize süsleyerek sunuyorsunuz. Fotoğraflardaki "öteki" her şeyi güzel olmak adına yapıyor. Böyle dikkat çekiyor. Çürümeye bırakılan bir hayatı güzelleştirip sunmak yerine onu korumayı denesek. 

Dünyasını fütursuzca kullananlara İthafen!

Oyun Oynuyorum...

Çocukken en çok niçin ağlar kız çocukları!
Küçücük dünyasında en iyi bağ kurabildiği ve en iyi arkadaşı oyuncak bebekleri için! Olmazsa olmaz dediğimiz küçük insan figürleri... Ne çok şey paylaştık onlarla...

Heyy Homo Ludens...  “Hayat bir oyun, biz de küçük aktörler..Her oyun biter, aktörler de kaybolur gider…”

Göz Ucuyla Bakıyorum...

Hepimiz hayata bir ucundan tutunmuş asılıyoruz. Başımıza gelenlere bazen hayret edip bazen de gülüyoruz. Başkalarını göz ucuyla izliyoruz, Mekanlara kulak kabartıyoruz..

Duvarlardan Öte...

Duvarlara sığınacak kadar mutsuz, bir fotoğrafa sığacak kadar dardır insan.
Durdurulmuş bir zaman aralığında... Duvarın ardında kimin kaldığı, umurunda değildir duvarların, ya da duvarları oluşturanın .Ve her insanın.. kaç insan varsa , kaç olgu ya da düşünce o kadar duvarı vardır. Ama aşılması en zor olanı  insanın içindeki duvardır.  Boyalar kapatır duvar yüzeylerini . Ya insan.
Belkide her insan duvarlardan örülü bir duvardır...